بمیرد زندگی با خاطراتش!!((لعنت به عشق))

استاد بمن گفت: فعل رفتن رو صرف کن : رفتم ... رفتي ... رفت...

ساکت مي شوم، مي خندم، ولي خنده ام تلخ مي شود. استاد داد

مي زند : خوب بعد؟ ادامه بده . و من مي گويم :     

رفت ...رفت ...رفت. رفت و دلم شکست...غم رو دلم

نشست...رفت شاديم بمرد...شور از دلم ببرد . رفت...رفت...رفت و

من مي خندم و مي گويم : خنده تلخ من از گريه غم انگيزتر

است...کارم از گريه گذشته است به آن مي خندم!!