بمیرد زندگی با خاطراتش!!((لعنت به عشق))

عشق 10 مرحله دارد:  ۱)نگاه                ۲)لبخند

۳)سلام                   ۴)کلام                ۵)قرار

۶)دیدار                    ۷)بوسه               ۸)رسوایی

۹)جدایی یا وصل        ۱۰)بیزاری یا زندگی !!

من بهار را به خاطر شگوفه هایش      

.

نحوست عدد 13 برميگرده به افسانه هاي يونان باستان که زماني 12 الهه وجود داشت که امور دنيا رو با مشورت هم، انجام ميدادن ! ولي وقتي سر و کله الهه سيزدهمي پيدا شد ، بين الهه ها اختلاف به وجود آمد و فتنه و جنگ سراسر گيتي رو فرا گرفت!

عدد سيزده به طور مشخص نزد مسيحيان نحس شمرده مي شود. زيرا وقتي تصميم بر شهادت حضرت عيسي مسيح(ع) گرفته مي شود، يهودا ي خائن با مخالفان حضرت عيسي قرار مي گذارد که براي شناسايي حضرت عيسي در مجلس شام آخر من او را مي بوسم تا شما بدانيد که عيسي کيست. يهودا وقتي وارد آن جمع شد که دوازده نفر در مجلس حاضر بودند و او نفر سيزدهم شد. به همين علت همه مسيحيان عدد 13 را نحس مي دانند!

اما افسانه عدد 13 در باور مردمان ايران باستان، کاملآ فرق فوکوله! بر طبق اساطير ، مشيه و مشيانه ( پسر و دختري نمادين) روز سيزده فروردين براي اولين بار در جهان با هم ازدواج نمودند و از پيوند آنها اولين انسانها در زمين به وجود آمدند. در آن زمان چون عقد و نکاحي شناخته شده نبود آن دو به وسيله گره زدن دو شاخه پايهً ازدواج خود را بنا نهادند! اين مراسم را بويژه دختران دم بخت انجام ميدادند و امروز هم دختران و پسران براي بستن پيمان زناشويي نيت مي‌‌کنند و علف گره مي‌‌زنند. اين رسم از زمان کيانيان تقريباً متروک شد ولي در زمان هخامنشيان دوباره شروع شده و تا امروز باقي مانده است.

نحس و ناخوشايند بودن عدد ۱۳ و دوري جستن از آن، در بسياري از کشورها و نزد بسياري از ملت ها ، باوري کهن است. مسيحيان هيچ گاه سيزده نفر بر سر يک سفره غذا نمي‌خورند. در باور تازيان سيزدهمين روز هر ماه ناخوشايند است. رديف 13 به ندرت در هواپيمايي يافت ميشه (سقوط هواپيما در ايران هيچ ربطي به عدد 13 نداره! ) در آسمان خراش ها معمولآ طبقه سيزدهم وجود نداره و در آسانسور گاهی بعد از 12 عدد 14 ذکر شده !!! (براي اينکه تعداد طبقات به هم نخوره طبقه همکف رو طبقه اول به حساب ميارن که البته اختلاف نطري بين اروپايي ها و آمريکايي ها در طبقه اول و همکف وجود داره) ...

شباهتي که بين سيزده بدر و برخي از رسومات اروپاييان هست اين پرسش را به ذهن مي‌‌رساند که آيا هر دو ريشهً مشترک باستاني دارند؟  اين دسته از اروپاييان در روز عيد پاک (که برخي از سال ها به روز سيزده فروردين نزديک است) از خانه بيرون آمده و روز را در دامن صحرا و کنار کشتزار مي‌‌گذرانند و براي ناهار با خود تخم مرغ مي برند. در اين روز پنهان کردن تخم مرغ در گوشه و کنار و پيدا کردن آنها سرگرمي کودکان است.

شباهت ديگر، دروغ هاي روز اول آوريل، با دروغ سيزدهه است. روز اول آوريل، هر چهار سال يکبار مصادف با روز سيزده فروردين است (و سه سال با 12 فروردين) .

به نظرت شاخدارترين دروغ امسال چي ميتونه باشه؟

اگر برای به دست آوردن عشق غرورتون رو شکستین

او دیگه عشق نیست صدقه است  . 

Ahmagh , Razl , Ashghal , Mozakhraf ..................shokke shodi    

hala harfe avale 10 kalame ro bezar kenare ham

اما آنجا هم که هستم نمی خواهم بمانم

آنان را که دوست دارم نمی خواهم ترک کنم

اما کسانی را هم که می شناسم نمی خواهم ببینم

آنجا که زندگی می کنم نمی خواهم بمیرم

اما آنجا هم که می میرم نمی خواهم بروم

می خواهم جایی بمانم که هیچگاه نبوده ام

زمانهای قديم وقتی هنوز راه بشر به زمين باز نشده بود؛ فضيلتها و تباهی ها دور هم

جمع شده بودند. ذکاوت! گفت : بياييد بازی کنيم ، مثل قايم باشک . ديوانگی ! فرياد

زد:آره قبوله ، من چشم ميزارم . چون کسی نمی خواست دنبال ديوانگی بگردد همه

قبول کردند. ديوانگی چشم هايش را بست و شروع به شمردن کرد!! يک.....

دو.....سه ... . همه به دنبال جايی بودند تا قايم بشوند . نظافت خودش را به شاخ ماه

آويزان کرد. خيانت خود را داخل انبوهی از زباله ها مخفی کرد. اصالت به ميان ابرها

رفت و هوس به مرکززمين به راه افتاد. دروغ که می گفت به اعماق کوير خواهد رفت ،

به اعماق دريا رفت !

طعم داخل يک سيب سرخ قرار گرفت.حسادت هم رفت داخل يک چاه عميق .آرام

آرام همه قايم شده بودند و ديوانگی همچنان می شمرد:هفتادوسه، ... هفتاد و

چهار ... . اما عشق هنوز معطل بود و نمی دانست به کجا برود. چيز عجبی هم نبود!

عشق بیچاره بلد نبود قایم شود. ديوانگی داشت به عدد 100 نزديک می شد. که

عشق رفت وسط يک دسته گل رز و آرام نشست . ديوانگی فرياد زد، دارم ميام، دارم

ميام. همان اول کار تنبلی را ديد. تنبلی اصلا تلاش نکرده بود تا قايم شود! بعدهم

نظافت را يافت و خلاصه نوبت به ديگران رسيد اما از عشق خبری نبود. ديوانگی ديگر

خسته شده بودکه حسادت، حسوديش گرفت و آرام در گوش او گفت :عشق در آن

سوی گل رز مخفی شده است. ديوانگی با هيجان زيادی يک شاخه از درخت کند و

آنرا با قدرت تمام داخل گلهای رز فرو کرد . صدای ناله ای بلند شد . عشق از داخل

شاخه ها بيرون آمد، دستها يش را جلوی صورتش گرفته بود و از بين انگشتانش خون

می ريخت. شاخه ی درخت چشمان عشق را کور کرده بود. ديوانگی که خیلی

ترسیده بود با شرمندگی گفت . حالا من چکار کنم؟ چطور ميتونم جبران کنم؟ عشق

جواب داد: مهم نيست دوست من، تو ديگه نميتونی کاری بکنی ، فقط ازت خواهش

می کنم از اين به بعد يارمن باش . همه جا همراهم باش تا راه رو گم نکنم . واز

همان روز تا هميشه عشق و ديوانگی همراه يکديگر به احساس تمام آدم های

عاشق سرک می کشند!" و اينگونه است كه از آن روز به بعد عشق كور است و

ديوانگی همواره در كنار اوست ".

فرق من و تو: گفتي عاشقمي، گفتم دوستت دارم. گفتي اگه يه روز

نبينمت ميميرم، گفتم من فقط ناراحت ميشم. گفتي من بجز تو به كسي

فكر نمي كنم، گفتم اتفاقا من به خيلي ها فكر مي كنم. گفتي تا ابد تو قلب

مني، گفتم فعلا تو قلبم جا داري. گفتي اگه بري با يكي ديگه من خودمو

مي كشم، گفتم اما اگه تو بري با يكي ديگه، من فقط دلم ميخواد طرف رو

خفه كنم. گفتي ... ، گفتم... . حالا فكر كردي فرق ما اين هاست؟ نه! فرق

ما اينه كه: تو دروغ گفتي، من راستشو!!!!!!!

 گوش کن...صدا قدوم بهار را می شنوی...صدای گامها بلندتر گشته...می

دانی چرا؟؟...آری... امسال با خود مهمانانی به همراه دارد...مهمانانی بس

عزیز و بزرگوار...مهمانانی از کربلا که امروز چهل روز است که در بیابانهای

دنیای دنی سرگردانشان کرده اند...چهل تصویر ساقی نامه خوانده اند و

چهل شب راه را بی وقفه رانده اند... می آیند تا با آمدن سال جدید

شمسی، خورشید وجودشان را بر وجود ما بتابانند تا امسال را متفاوت و

خورشیدی تر از سالهای پیش آغاز کنیم... اینان چهل وادی را پشت

سرنهاده اند!!