بمیرد زندگی با خاطراتش!!((لعنت به عشق))

 اگر مي داني در اين جهان كسي هست كه با ديدنش رنگ رخسارت تغيير

مي كند وصداي قلبت آبرويت را به تاراج ميبرد ، مهم نيست كه او مال تو

باشد، مهم اين است كه فقط باشد : زندگي كند ، لذّت ببرد و نفس بكشد!

                                                                      از طرف ترنم!

چون گل هم يه روز پژمرده ميشه... نميخوام بگم که سياهي چشمات مثل شبهاي پر ستاره اس...

 چون شب هم بالاخره تموم ميشه... نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالي... چون اب که هميشه پاک

 نميمونه... نميخوام بگم که دوستت دارم... چون منکه اصلا دوستت ندارم... بلکه من عاشقتم... چقدر

سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن!!!

يک نفر.... يک جايي... تمام رؤيايش لبخند توست وزماني که به تو فکر ميکنه احساس ميکنه که زندگي

واقعا با ارزشه پس هر گاه احساس تنهايي کردي اين حقيقت رو به خاطر داشته باش. يک نفر ... يک

جاي... در حال فکر کردن به توست!!

و به او بگوييد كه چه بي صبرانه روزها را درآرزوي ديدنش سپري ميكنم و چه نا اميدانه يكي يكي آرزوهايم

را بايگاني ميكنم گمشده ام را بيابيد و به او بگوييد كه چگونه با درد ميجنگم و چگونه در سكوت عاشقانه

 ترين سلام ها را به پيشواز ميروم تا مگر از راه برسد... گمشده ام را بيابيد !!

 آنقدر مرده ام که هيچ چيز نمي تواند مردنم را ثابت کند و آنقدر از اين دنيا سيرم که روز مر گم را جشن

 مي گيرم و اگر اين دنيا رو دوست مي داشتم رو تولدم نمي گريستم!!

اى كاش آن شب كه رفتم از آسمان گل بچينم     جاى گل رز برايت پروانكی چيده بودم

گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نكردى      آن شب نمى دانی اما تا صبح لرزيده بودم

انگار پی برده بودى ديوانه ات گشته ام من       تو عاشق من نبودى و دير فهميده بودم

از آن شب سرد پاييز كه چشم من به تو افتاد   گفتم ای كاش شب ها هرگز نخوابيده بودم

از كوچه كه می گذشتم حتی نگاهم نكردى   چشمت پی ديگرى بود اين را نفهميده بودم

اندوه بی اعتنايی چه يادگار عجيبى است    اما چه شبها كه آن را از عشق بوسيده بودم

 حالا بدان كه تو رفتى در حسرت بازگشتت   يك آسمان اشك آن شب در كوچه پاشيده بودم

هرگزپشيمان نگشتم از انتخاب تو هرگز           رفتی كه شايد بدانم بيهوده رنجيده بودم

امشب براي تو آوازي مي خوانم براي غربت چشمهاي تو براي تو که تنها

مسافر اين دل تنها بودي اما يک روز برگ ريز پاييز ميان خش خش برگها ميان

هق هق حرفهام پرکشيدي تنهاي تنها رفتي و تنهام گذاشتي ومن از تو

مي خوانم من تنها آواز خوان کوچه هستم! هر شب آواز تلخم را با زمزمه باد

گوش کن هر کجا هستي زير هر آسمان پر ستاره به زمزمه باد گوش کن

من تنها آواز خوان کوچه هاي تنهايي ام!!

یک قطره اشک گوشه چشمات نشسته بود.... بهت گفتم : اين ديگه چيه؟روت بر گردوندی و گفتی هيچی.

گفتم:خودم ديدم که گريه کردی.گفتی:نه.اين که اشک نيست. گفتم اگه اشک نيست پس چيه؟ گفتی اين عشقه.

گفتم عشق چيه؟ خيلی مهربون شده بودی.نگاه کردی توی چشمام! گفتی:عشق يعنی خاطره. گفتم:خا طره   

چيه؟ گفتی يعنی خاطره اولين بار که ديدمت. يادت هست؟ گفتم :عشق حقيقی که يک لحظه نيست.خا طره

اولين ديدار يک لحظه بود و تموم شد. گفتی :ديدی اشتباه کردی! عشق يعنی تکرار خاطره اولين ديدار.که تا

آخر عمر توی ذهن می مونه و مدام تکرار ميشه. حا لا توی چشمات نگاه می کنم و يک قطره اشک آهسته

از گوشه چشمام پايين مياد!                             

که از همه گلهای رُز تنها بخاطر اینکه

خار یکی از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشیم...

این دیوانگیست ...

که امید خود را به همه چیز از دست بدهیم بخاطر اینکه در زندگی با شکست مواجه
شده ایم ...

این دیوانگیست ...

که همه دستهایی را که برای دوستی بسوی ما دراز می شوند بخاطر اینکه یکی از دوستانمان رابطه مان را زیر پا گذاشته است رد کنیم ...

به امید اینکه در مسیر خود هرگز

دچار این دیوانگی ها نشویم...

دوستی های دیگری هم هستند

عشق های دیگری هم هستند
تنها باید قوی و پُر استقامت باشیم

و همه روزه در انتظار روزی بهتر و شادتر از روزهای پیش باشیم...

نمی خواهم بگویم که تو بی وفا هستی چون تو معنی وفا را به من اموختی .

هنگامی که تو از میان شکوفه های گیلاس به من خندیدی من عاشقی را با تمام وجود احساس کردم.

هیچ گاه نخواهم گفت که عاشق نبودی زیرا کسی که عشق را به قلب سنگ من وارد کرد نمی تواند عاشق نباشد.

اه دلم گرفته عزیز دلم عجیب گرفته

بازهم میل به رفتن دارد در ماندن نابودی می بیند

دلم تنگ است دلم سخت تنگ است

بری

اقیانوس بی انتهای چشم هایت. می دانم می دانم که دیگر به من فکر نمی کنی می دانم تمام دلتنگی هایم بیهوده است و تو با پرواز به سوی او که حتما بهترین بهترین هاست قلبم را در زیر خرواری خاطرات خزان زده ی گذشته مدفون ساختی .

به تو فکر می کنم با قلبی خونین ودلی شکسته .

دل در هوای دیدنت دریایی از غم می شود!

از گریه بیزارست هنوز چشمان بی تابم ولی

تنها به یاد چشم تو با اشک همدم می شود!

ای آرزوی دلنشین من از تو می پرسم چرا

برق نگاهی آشنا این روزها کم می شود؟

گویا به جای عشق تو درد و غم و دلواپسی

با قصد نابودی من اینجا فراهم می شود!

تنها به جرم عاشقی از خود که دورم می کنی

تصویر خوشبختی من هر لحظه مبهم می شود!

یاد دل من نیستی بی رنگ چشمانت ولی

این جاده های سبز هم مثل جهنم می شود!

باز آسمان مثل دلم در فکر گریه کردن است

با اشک او چشمان من هم غرق شبنم می شود!!

                                                                 از طرف دوستم مریم

آنگاه كه با دستانت واژه عشق را بر قلبم نوشتي سواد نداشتم اما به 

دستانت اعتماد داشتم حال سواد دارم اما ديگر به چشمان خود اعتماد

ندارم!

چه قدر سخته تو چشماي كسي كه تمام عشقت رو ازت گرفته و به جاش

يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داده زل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه

و نفرت بشي حس كني كه هنوز دوستش داري! چه قدر سخته دلت بخواد

سرت رو باز به ديوار تكيه بدي كه يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له

شده! چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش

هيچ چيز جز سلام نتوني بگي! چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه

هاي اشك گونه هاتو خيس كنه اما مجبور باشي بخندي!

کاش مي شد قلب ها آباد بود !              کينه و غمها به دست باد بود !

کاش مي شد دل فراموشي نداشت !      نم نم باران هم آغوشي نداشت !

کاش مي شد کاش هاي زندگي !              گم شوند پشت نقاب بندگي !

کاش مي شد کاش ها مهمان شوند !       در ميان غصه ها پنهان شوند !

کاش مي شد آسمان غم گين نبود !        رد پاي قهر و کين رنگين نبود !

کاش مي شد روي خط زندگي !                با تو باشم تا نهايت سادگي!!

حرفهايش را از نگاهش مي توان خواند. اما اكنون اگر فرياد هم بزنيم كسي نمي فهمد... و دل خوش

كرديم كه سكوت كرده ايم سكوت پر بهتر از فرياد تو خاليست!!!

 در شهر ، دلبري كه بخندد به ناز نيست !!         عشقي كه آتشم بزند بر نياز نيست!!

برق صفا نمانده به چشمان دلبران !!         ديدار هست و ديده ي عاشق نواز نيست!!

ساقي مريز باده كه مي دانم اين شراب !!      مرد افكن و تب آور و مينا گداز نيست !!

رازيست بر لبم كه نخواهم سرودنش!!      مرديم از اين كه محرم داناي راز نيست!!     

  مردم اگر چه قصه ي ما ساز كرده اند!!             ما را زبان مردم افسانه ساز نيست!!

آن گل به طعنه گفت كه در بزم درد ما!!        روي نگار و جام مي و اشك ساز نيست!!

اي تازه گل مناز به گلزار حسن خويش !!    ناز اين همه به چهره ي گلهاي ناز نيست!!

 خواهرها چند نوع داداش دارند؟ 1.داداش اينترنتي تا هر وقت خواستن ازش

اكانت مجاني بگيرن 2.داداش خرزور تا در مواقع لزوم حال بعضي ها را بگيره

3.داداش خوش تيپ و پول دار تا به دوستانش بگه اين بي اف منه 4.داداش

خر خون تا موقع امتحان براش تقلب بنويسه 5.داداش ماشين دار تا اونو به

موقع سر قرار برسونه 6.داداشي كه چشم ديدنشو نداره(همون داداش

واقعي خودش!!)

پس ناناز مثل من از کسی انتظار نداشته باش مختص شما باشه آخه مثل من پیچونده میشی!!!

وقتی میان چشمهایت رغبتی نیست

دیگر برای دل سپردن فرصتی نیست

بگذار تا عاشق ترین مردم بدانند

بین منو دستان گرمت نسبتی نیست

تا انتهای ماجراهم پی نبردیم

از مشرق چشم تو ما را قسمتی نیست

چندیست میگیرد دلم باور کن ای دوست

در حجم دستان تودیگر وسعتی نیست

معذورم از عشقت، ببخشایم پریزاد

دیگر برای دل سپردن فرصتی نیست!!

((دردی اگر داری و همدردی نداری،با چاه ان را در     میان بگذار!   با چاه!   درد روی هم اندوختن دردیست جانکاه!))     گفتند این را پیش از این،اما نگفتن     گر همراهانت در چاه افکندند و رفتند،     آنگاه دردت را کجا فریاد کن.             آه!

دیگر مرا به معجزه دعوت نمیکنی                                     با من ز درد حادثه صحبت نمیکنی!

  دیری است پشت پنجره ماندم که رد شوی                  اما تو مدتی است که اجابت نمیکنی   

قولی که دادهای به من از یاد بردهای                             گفتی ز باغ پنجره هجرت نمیکنی!

بیمار عشق توست پرستوی روح من                            از این مریض خسته عیادت نمیکنی!

باشد برو ولی همه جا غرق عطر توست                         گرچه تو هیچ خرج صداقت نمیکنی!

یکبار از مسیر نگاهم  عبور کن                                    آنقدر دور گشته ای که فرست نمیکنی!

گلهای باغ خاطره در حال مردنند                                 به یاسهای تشنه محبت نمیکنی!

رفتی بدون آنکه خداحافظی کنی                                دیگر به قاب پنجره دقت نمیکنی!

امروز سیب سرخ صداقت دلش گرفت                          این سیب را برای چه قسمت نمیکنی!

یعنی من از مقابل چشمان تو رفته ام ؟                        کین کلبه را دوباره مرمت نمیکنی!

                                         زیبا قرارمان همه جا هر زمان چه شد؟

                                               گرچه تو هیچوقت رعایت نمیکنی!!!!!

ميدوني قشنگي راه رفتن زير بارون چيه ؟ اينکه هيچکس نمي تونه

اشکاتو ببينه .......!!! همه ميگن براي رسيدن به عشقت از تمام دنيا

بگذر ولي تو که همه دنياي مني چطور ازت بگذرم ؟؟؟؟

شب يا روز كداميك بهتر است؟ چه بگويم اما ميدانم

كه هر دو بي ارزشند آنگاه كه تو در كنارم نيستي !!

میخواهم از نورهاي سپيد مهتاب بپرسم،مي خواهم عاشق ترين

ستاره قلبم را در وجودم بيابم و آوازم را با تارهاي دلنشين عشق

طنين انداز كنم،گمگشته من در مرزهايي دور از دلتنگي پرسه مي

زند،اما افسوس كه ترديد من دريايي است بي كران كه موجهايش

حاصل سيل اشكي است در غروبهاي دلتنگي.ياد تو در همه

شبهاي من مي درخشد،وقتي به افقهاي روبرو نگـاه مي كنـم نـور

تـو را مـي بـينم كـه حـتي گمنام ترين قسمت هاي زمين را روشن

كرده است.

^{بگذار عظمت عشق را درک نکني زيرا آنقدر عظيم}

^{است که تو و هستي تو را نيز نابود مي کند بگذار}

^{گرمي عشق را حس نکني تا معني خاکستر عشق}

^{را نيز نداني اما...اما اگر عاشق شدي فقط يکي را}

^{دوست بدار, تنها براي يک نفر قدم بردار وتنها براي}

^{يک نفر عشق پاک وآسماني داشته باش.}

در آینده به آن فکر خواهیم کرد.

بدترین نوع دلتنگی از آن عاشقی است که معشوقش کنارش است و اطمینان دارد که به او نمیرسد!!

• دوستت دارم را من دلاویزترین شعر جهان یافته ام!!

تو هم ای خوب من!!  این نکته به تکرار بگو!

این دلاویز ترین شعر جهان را همه وقت

نه به یکبار و به ده بار  که صد بار بگو!!

((دوستم داری؟)) را از من بسیار بپرس

( دوستت دارم) را با من بسیار بگو!!!

• من از تو سخت دلگیرم*               خداحافظ
• سراغت را نمیگیرم*                    خداحافظ  
• اگرچه تشنه ات بودم

ولی امروز  سراغت را نمیگیرم*             خداحافظ

• تو را هرگز نمیخواهم*                    خداحافظ
• برای تو نمیمیرم*                            خداحافظ
• ز پیش تو میباید روم امشب

ببخش از اینکه شد دیرم*                 خداحافظ

• کنون مثل کبوترهای سرگردان

اسیر بار تقدیرم*                             خداحافظ

قسم های تو را باور نخواهم کرد

من از تو سخت دلگیرو*                   خداحافظ