برو اي دختر پالان محبت بر دوش!

ديده بر ديده ي من مفکن و نازت مفروش...

من دگر سيرم... سير!...

به خدا سيرم از اين عشق دوپهلوي تو پست!

تف بر آن دامن پستي که تورا پروردست!

کم بگو ، جاه تو کو؟! مال تو کو برده ي زر!

کهنه رقاصه ي وحشي صفت زنگي خر!

گر طلا نيست مرا ، تخم طلا، مَردم من،

زاده ي رنجم و پرورده ي دامان شرف

آتش سينه ي صدها تن دلسردم من!

دل من چون دل تو، صحنه ي دلقک ها نيست!

ديده ام مسخره ي خنده ي چشمک ها نيست!

دل من مامن صد شور و بسي فرياد است:

ضرباتش جرس قافله ي زنده دلان

تپش طبل ستم کوب، ستم کوفتگان

چکش مغز ز دنياي شرف روفتگان

«تک تک» ساعت، پايان شب بيداد است!

دل من، اي زن بدبخت هوس پرور پست!

شعله ي آتش« شيرين» شکن«فرهاد» است!

حيف از اين قلب، از اين قبر طرب پرور درد   

که به فرمان تو، تسليم تو جاني کردم،                                                   

حيف از آن عمر، که با سوز شراري جان سوز

پايمال هوسي هزره و آني کردم!

در عوض با من شوريده، چه کردي، نامرد؟

دل به من دادي؟نيست؟

صحبت دل مکن، اين لانه ي شهوت، دل نيست!

دل سپردن اگر اين است! که اين مشکل نيست!

هان! بگير!اين دلت، از سينه فکنديم به در!

ببرش دور ... ببر!

ببرش تحفه ز بهر پدرت، گرگ پدر!!

« هستم اگر مي روم گر نروم نيستم . »

« هستم اگر مي روم گر نروم نيستم . »

بهترين دوست اگه نيستي، لااقل بهترين دشمن باش، غمخوارم اگه نيستي،

لااقل بزرگترين غمم باش، هرچه هستي بهترين باش، چون بهترين ها

هميشه در خاطر مي مانند، پس در خاطرات بدم بهترين باش!!

پشت پرچین لای گلها سایه‌ات گم می‌شود            سایه‌ات گم می‌شود تا از تو میگیرم سراغ

از كنارم رد شدی تنهایی من رنگ باخت                  چندمین بار است می‌گویم چه گویم از فراغ

خسته شد دستان من در انتظار بودنت                   استكانها را بیاور شب شد و من بی‌چراغ

تك چناران بلند باغ چشمم را گشود                        شوم بود این اتفاق تلخ نفرین بر كلاغ!!!

ساعت 3 شب بود كه صداي تلفن , پسري را از خواب بيدار كرد. پشت خط

مادرش بود .پسر با عصبانيت گفت: چرا اين وقت شب مرا از خواب بيدار

كردي؟مادر گفت:25 سال قبل در همين موقع شب تو مرا از خواب بيدار

كردي؟ فقط خواستم بگويم تولدت مبارك. پسر از اينكه دل مادرش را

شكسته بود تا صبح خوابش نبرد , صبح سراغ مادرش رفت . وقتي داخل

خانه شد مادرش را پشت ميز تلفن با شمع نيمه سوخته يافت ولي مادر

ديگر در اين دنيا نبود !!!

 خاطراتت را در این غمخانه مهمان می کنم

    گوهر یکدانه ام ای نازنین ای عشق من

    تا ابد یاد تو را در سینه پنهان می کنم

استاد بمن گفت: فعل رفتن رو صرف کن : رفتم ... رفتي ... رفت...

ساکت مي شوم، مي خندم، ولي خنده ام تلخ مي شود. استاد داد

مي زند : خوب بعد؟ ادامه بده . و من مي گويم :     

رفت ...رفت ...رفت. رفت و دلم شکست...غم رو دلم

نشست...رفت شاديم بمرد...شور از دلم ببرد . رفت...رفت...رفت و

من مي خندم و مي گويم : خنده تلخ من از گريه غم انگيزتر

است...کارم از گريه گذشته است به آن مي خندم!!